LAATSTE NIEUWS TIJDENS HET WACHTEN...
Op deze pagina zullen we nieuwtjes en belevenissen tijdens de periode van 'in verwachting zijn' melden.
30 januari 2007: een bijzonder telefoontje van Wereldkinderen
Dinsdagmiddag, 15.14 uur was het zover. Marjolein Nieuwenhuis van Wereldkinderen mocht ons het goede nieuws vertellen dat we een dochter hebben. Ga voor het hele verhaal naar het voorstel!. We hopen een dagboek bij te houden tijdens de reis en de voorbereidingen hierop is te lezen onder de button de reis.
Nieuwe look
Het is nu half januari, inmiddels zijn er ruim tien maanden verstreken (de gemiddelde wachttijd op
dit moment), na het versturen van onze papieren naar Zuid-Afrika en nog steeds is het stil.
Om even een beeld te geven van de wachttijden per land een overzicht van Wereldkinderen. Over het geheel gezien lopen de wachttijden in alle landen op.
Tja, en waar houden we ons zoal mee bezig in al die maanden? Natuurlijk hopen we dat de telefoon gauw zal rinkelen. Liever gisteren dan vandaag. Maar ondanks dat we in gedachten er dagelijks mee bezig zijn, zijn er ook nog tal van andere dingen die een goede afleiding bezorgen. We vervelen ons geen moment en hebben dus ook geen tijd om in mineur te raken.
En de site, die moet natuurlijk ook bijgehouden worden. Maar ja, als er niets bijzonders te melden valt... dan maar eens restylen. Zo worden we steeds handiger in dat digitale gesleutel.
GELUKKIG NIEUWJAAR!
Wij wensen iedereen een heel voorspoedig en gezond 2007!!!
Alle wachtenden wensen wij veel geduld toe en hopen dat het allemaal niet te lang gaat duren.
Één ding is zeker: dat wachten zal worden beloond!!
Abba Adoptions, het adoptiekantoor in Zuid-Afrika, is tot 8 januari gesloten. Dus tot die tijd zullen er nog geen voorstellen komen. En de rechtbank in Zuid-Afrika is tot 15 januari gesloten. Daarna kunnen stellen weer afreizen. We hopen echt voor iedereen dat er een lawine aan voorstellen zal komen.
Geen reisje Zuid-Afrika in 2006!
Enkele wachtenden van de yahoo-mailgroep hebben contact gezocht met Wereldkinderen. En bij Wereldkinderen konden ze melden dat er dit jaar geen echtparen meer af zullen reizen naar Zuid-
Afrika om hun kindje op te halen. De reden hiervan is dat de rechtbank in Zuid-Afrika alleen nog in de eerste week van december uitspraken doet en sluit dan tot begin januari.
Wel zullen er in december voorstellen gedaan worden, maar degenen die nog een voorstel krijgen in 2006, zullen pas in januari 2007 afreizen.
Hoewel we ook niet echt rekenden op een reisje Zuid-Afrika vóór de kerst, hoopten we er natuurlijk wel op.
Maar we zouden nog wel gebeld kunnen worden... We proberen geduldig te blijven en gelukkig vermaken we ons prima met onze dagelijkse bezigheden, maar er gaat geen dag meer voorbij, dat we er niet over praten. Laat staan dat we erover denken en dromen. We dromen gewoon nog even door en hopen dat 2007 een héél bijzonder jaar gaat worden!
Op dit moment liggen de papieren bijna negen maanden in Zuid-Afrika en de gemiddelde wachttijd is momenteel tien maanden. We hebben dus nog niets te mopperen.
Wij willen gelijk van deze gelegenheid gebruik maken om een ieder die met ons meeleeft door middel van een praatje, mailtjes, telefoontjes, kaarten, berichtjes in ons gastenboek, enz, heel hartelijk te bedanken! Het doet ons zeer goed te weten dat er zoveel mensen (zelfs onbekenden!) zijn, die ons op deze manier tot steun zijn, in deze onzekere tijd van wachten!
Nogmaals bedankt!
10 oktober 2006 : Regioavond Wereldkinderen
Thema: Verlies en rouw bij adoptiekinderen
Op dinsdagavond 10 oktober gingen we naar Leiderdorp waar regio Haaglanden van Wereldkinderen een zeer interessante avond organiseerde.
Het was erg leuk om adoptieouders te ontmoeten en we hebben zelfs een aantal bekenden gezien van de yahoo-mailgroep (Heleen, die 26 oktober vertrekt naar Zuid-Afrika om hun derde kindje, een dochter, op te halen en Marco & Mascha). Er waren veel adoptieouders die al oudere kinderen hebben. Dat geeft dus wel aan dat het thema van deze avond aktueel blijft.
Elly Klompe was de spreekster. Zij doet regelmatig video-interaktieve begeleiding.
Klik hier om het verslag te downloaden.
Vriendenweekend 2006
 Van onze Bodegraafse vriendengroep 'De Gekke Vraag' hadden deze keer Marcel en Nelleke het vrienden- weekend georganiseerd. Op 29 september werden we in Beekbergen bij de 'Villa' van Bospark Beekbergen
verwacht.
We waren met een groep van 14 volwassenen en 12 kinderen. De groep is de laatste jaren flink uitgebreid met al die kids. Dus aan de accomodatie worden ook steeds meer eisen gesteld. Het is Marcel en Nelleke gelukt om een prachtig huis in een schitterende omgeving te vinden. Onze complimenten!!
We hebben weer heerlijk genoten van de gezelligheid met elkaar en de pret die de kinderen hadden.
Op zaterdag hebben we gewandeld in het bos en uitgebreid gepicknickt. Het was schitterend weer en we genoten allemaal met volle teugen. De kinderen hebben met behulp van een paar sterke pappa's een mooie hut gemaakt. Heel veel takken en complete bomen werden aangevoerd en vol trots hebben de kinderen in de hut gezeten.
 
 
Na de wandeling zijn de kinderen gaan zwemmen en ondertussen werd er een fantastische maaltijd voorbereid: pannekoeken! Dit maakte het feest compleet, overigens niet alleen voor de kinderen.
Zaterdagavond hebben we onze teken- en lipleeskwaliteiten en algemene kennis getest met het spel Party & Co. Hoe meer het spel vorderde en hoe later het werd op de avond, des te groter werd de lol. Uiteraard had de firma Heineken en de gegiste druiven in de vorm van rosé daar ook hun bijdrage aan.
Maar ook wij merken dat we onze onbezonnenheid aan het verliezen zijn en onze verantwoorde- lijkheden leren kennen, want we gingen allemaal redelijk op tijd onze mandjes opzoeken. De volgende morgen zouden de kinderen immers vroeg wakker zijn en het was tenslotte zondag, dus moeten we op tijd klaar staan om naar de kerk te gaan.
Op zondagmorgen zaten we allemaal fris en fruitig om half 9 aan het ontbijt. De dienst was pas om kwart voor 11, dus haasten was niet nodig.
Ook deze dag vloog voorbij. 's Avonds werden de kinderen verwend met frieten en werden vervolgens allemaal op bed gelegd. Toen werd de tafel gedekt voor de 'grote mensen'. Het is een
soort traditie geworden om op zondagavond met elkaar te gourmetten.
  
Op zondag(avond) zijn er een aantal al naar huis gegaan in verband met verplichtingen aan de baas op maandagmorgen. Wij zijn zondagavond laat vertrokken. Een aantal gezinnen bleven nog tot maandag. De planning was om naar de Apenheul te gaan, maar helaas liet het zonnetje het afweten en was het een druilerige dag. Wat uiteindelijk de invulling van deze dag is geworden is ons nog niet verteld. We zullen het spoedig horen.
Al met al kunnen we terug zien op een heerlijk weekend met veel gezelligheid en prachtig weer.
Onze dank gaat uit naar de organisatoren van dit weekend Nelleke Mouthaan en Marcel de Koning: Nogmaals bedankt!
Inmiddels zitten we al in oktober. Onze papieren liggen nu zeven maanden in Zuid-Afrika. Nog steeds vol verwachting en in afwachting van het telefoontje dat toch een keertje zal gaan rinkelen...
2 september 2006 : Zuid-Afrika-ontmoetingsdag van de Vereniging Protea
In Garderen werd de jaarlijkse ontmoetingsdag gehouden. Voor ons de eerste keer (en hopelijk de laatste keer dat we samen zijn). Wij hebben werkelijk genoten van al het Zuid-Afrikaanse schoon om ons heen. We konden wel blíjven kijken naar die prachtige kroeskoppies. We hebben veel bekenden ontmoet van de yahoo-mailgroep. Erg leuk om elkaar eens in het echt te ontmoeten. Eigenlijk was deze dag te kort om iedereen te kunnen spreken, want we hebben nog veel meer bekende gezichten gezien, waar we ook graag even een praatje mee zouden willen maken. Er waren ook een aantal stellen, die net als wij, in afwachting zijn van een voorstel. Maar voor ons allemaal was het een feestje en vast een klein voorproefje van wat ons straks te wachten staat...
  
Tshwarelo even op schoot bij Willy Het swingende anti-apartheidskoor
(zoon van Mirian & Sylvio) Duze Nomshikashika
  
(Zuid-Afrikaanse) kinderliedjes zingen Djembee-workshop
met Timo van den Heuvel
Indrukwekkende aflevering van Warzone
Hillbrow in Johannesburg en The Capeflats in Kaapstad zijn twee van de meest criminele stads- wijken ter wereld. Kogels en messteken waren hier lange tijd doodsoorzaak numer één. Maar inmiddels heeft een veel grotere bedreiging zich aangediend: HIV/Aids. Het virus zaait dood en verderf in de gangsterwijken, evenals in de rest van Zuid-Afrika. Nelson Mandela verloor zijn zoon
Makghato aan aids en spreekt van een nieuwe oorlog in Zuid-Afrika. HIV/Aids maakt nu vele malen meer slachtoffers dan dat het oude apartheidsregime ooit heeft veroorzaakt.
Klik hier om de aflevering te bekijken.
3 augustus 2006 : Naar de GGD voor vaccinatie
Na wat informatie te hebben gevonden op internet met betrekking tot vaccinaties voor Zuid-Afrika, leek het ons verstandig een afspraak te maken bij de GGD voor een persoonlijk advies.
We hebben allebei een DTP-vaccinatie gekregen. Hepatitus A is alleen nodig als we in Swaziland of Lesotho verblijven. En dat is niet het geval. Verder werd er nog gesproken over malariata-bletten. Maar in principe is dat ook niet nodig, tenzij we naar het Krugerpark gaan (in de periode tussen oktober en mei).
Daarnaast kregen we nog een aantal praktische tips en foldermateriaal mee.
Gemiddelde wachttijd opgelopen
Van Wereldkinderen hebben we een nieuwsbrief ontvangen met informatie over o.a. de wachttijd tot voorstel. Deze was gemiddeld acht maanden en is nu opgelopen tot gemiddeld tien maanden!
De reden hiervan is dat de binnenlandse adoptie in Zuid-Afrika de laatste tijd is toegenomen. Dit is natuurlijk een mooie ontwikkeling, want dat betekent dat veel kinderen in hun geboorteland kunnen blijven.
Maar daar tegenover staat dat het voor de 'wachtenden' nog meer onzeker is, hoe lang het nog zal duren voordat er een voorstel komt. Nog steeds komen er uitschieters voor naar beneden (vier maanden) en naar boven (twaalf maanden).
Onze documenten liggen nu bijna vijf maanden in Zuid-Afrika, dat betekent dat we op de helft zijn, uitgaande van het gemiddelde. Maar de kans blijft bestaan dat volgende week de telefoon gaat... We blijven geduldig!
15 juli 2006 : Visgilde Van der Toorn op de 3e plaats in de AD-haringtest!
Teun, broer van Kees, heeft een prachtige visspeciaalzaak in Bodegraven. Dit jaar zijn ze van de haringtest ook bij hem op bezoek geweest in de winkel om zijn 'maatjes' te testen. Gisteravond was hij al op SBS6 te zien en vandaag stond hij op nummer drie in het AD. En dat is natuurlijk een vermelding op de site waard EN reden voor een feestje!
Al zijn personeel was ingezet èn hij had een half blik familie opengetrokken om de verwachte drukte op te vangen. Het was natuurlijk prachtig weer en ook nog eens vakantie, dus geen enkel idee wat we aan drukte konden verwachten, maar we waren in ieder geval op alles voorbereid!
Blijkbaar waren er nog genoeg mensen die trek hadden in een lekker visje, want ze kwamen overal vandaan!
  
Het promotie-team (v.l.n.r): Een draaiorgel draaide op volle toeren Kees en Bart haring schoonmaken, haring
Ma, Willy, Corine, Betty voor de deur. Heel gezellig! schoonmaken, nog meer haring schoonmaken...
  
Cobie en Willy Teun en Bart V.l.n.r: Jos, Bart, Cobie, Teun, Kees, Ria,
ma, pa. Niet op de foto: Ans, Corine, Betty,
Koos, Else, Willy
Natuurlijk werd er in de loop van de week ook een hoop publiciteit aan gegeven in de lokale media, o.a. in het Bodegraafs Nieuwsblad en AD Groene Hart.
Nijmeegse Vierdaagse in één dag...
Wat een feestelijke happening moest worden, werd één groot drama.
Op maandag 17 juli moesten we (Ditta, Martina en Willy) ons melden op de Wedren in Nijmegen en onze deelnamekaart voor de eerste wandeldag ophalen. Het was toen al heel warm, maar ontzettend gezellig. Iedereen was enthousiast en we gingen er allemaal weer voor om de Via Gladiola op vrijdagmiddag te kunnen halen. Niet wetende welke ramp zich zou voltrekken de volgende dag.
Op dinsdagmorgen ging om half vijf de wekker en tegen zes uur stonden we startklaar op de Wedren. Het was druk, dus konden we pas tegen half zeven door de start heen. 
Om tien uur 's morgens was het al heel warm, maar we hadden flink de pas er in en waren we al op de helft van het parcours (voorbij Elst). We merkten wel dat het warmer en warmer werd, maar daarom nam ons tempo wat af en genoten we onderweg van de tuinsproeiers die mensen aan de weg hadden gezet, even een koude douche. Uiteraard was het ook heel belangrijk om veel, heel veel water te drinken.
Onderweg zagen we mensen die het moeilijk hadden. Vooral de militairen met hun dikke uniformen, zware schoenen en enorme bepakking. Wat hadden veel van die jongens (en meiden) het zwaar, zeg!
Rond half twee bereikten we de beruchte dijk naar Lent. Heel warm, geen wind en geen enkele mogelijkheid om schaduw op te zoeken. Er was wel op diverse plaatsen water voor handen, in tegenstelling tot wat er op televisie vermeld werd. We hoorden later dat het asfalt een temperatuur van 50 graden had. De Waalbrug, 's morgens vroeg
We keken uit naar de spoorbrug, bijna aan het einde van de dijk, waar we in de schaduw even tot rust konden komen. Het was net of er een enorme kudde dieren onder de brug zat. Iedere vierkante centimeter was benut, of je nou in de brandnetels zat of niet, het maakte niets uit, als er maar schaduw was.
Vervolgens de laatste kilometertjes de Waalbrug over en weer naar de Wedren. Even over half drie hebben we onze deelnamekaart voor de volgende dag opgehaald. Uitgeput en blij waren we dat we alledrie de eerste dag hadden gered.
Heel de dag door hoorden we wel eens een ambulance, maar niet zo extreem als in 2003. Dus wij waren ons er ook totaal niet van bewust wat een rampzalige taferelen er zich afspeelden. Het grootste drama was na drie uur, toen waren wij al binnen. Van deze ellende hebben wij niets meegekregen.
's Avonds voor het slapen gaan nog even RTL-nieuws kijken en op dat moment vernamen we pas de omvang van het drama: twee mensen overleden, vijf reanimaties, dertig mensen in het ziekenhuis en bijna driehonderd mensen die waren flauwgevallen. We waren stomverbaasd en helemaal toen er werd verteld dat de organisatie in spoedberaad was om te overleggen of de Vierdaagse nog wel doorgang kon hebben.
  
Tussen Slijs-Ewijk en Oosterhout De eindeloze dijk naar Lent Willy, Ditta, Martina
Uiteindelijk zijn we nog tot donderdag in Nijmegen bij ons gastgezin gebleven. Maar er hing een vreemde en geladen sfeer in de stad. Alles wat met de Vierdaagse te maken had, werd opgeruimd en verwijderd.
Heel triest hoe de 90e Vierdaagse is geëindigd!
Er is nu veel discussie gaande en de organisatie had misschien ook de dag in moeten korten en/ of andere maatregelen moeten nemen, maar dat is allemaal achteraf gepraat. Het is goed wat ze uiteindelijk besloten hebben. Een ieder loopt voor zijn eigen verantwoordelijkheid, niemand wordt ertoe gedwongen en op ieder moment van de dag kun je zelf besluiten om te stoppen!
13 juli 2006
Inmiddels wachten we nu ruim vier maanden. Het ongeduld begint gelukkig nog niet op te spelen, maar we hebben het ook best druk met van alles en nog wat.
Dinsdag jl. hebben Alex en Jolanda een voorstel gekregen, en wat voor een voorstel: een tweeling! Elke keer als we een voorstel voorbij zien komen op de mailgroep (een zgn. 'jubelmail') kriebelt het wel, hoor.
Maar eerlijk gezegd kunnen wij er ook nog helemaal geen voorstelling van maken; stel dat het telefoontje gaat (op het werk bijvoorbeeld), hoe reageren wij dan? En hoe gaat het dan verder?
Maar we moeten wel met beide benen op de grond blijven, want het kan ook máánden duren.
Björn en Heidi wachten al negen maanden, we hopen voor hen dat het nu echt niet lang meer zal
duren!
De vakantie komt er aan; nog één dag werken en dan is het voor Willy drie weken lang vakantie!
Kees gaat nog even een weekje door en hoopt dan ook twee weken vrij te kunnen zijn. Wij gaan natuurlijk geen grote reis maken, sterker nog, wij zullen waarschijnlijk gewoon lekker thuis blijven.
Maar er is in en om het huis ook nog veel te doen, dat we die weken goed kunnen gebruiken.
Willy gaat in de eerste week op 'vakantie' naar Nijmegen.... nog één keertje de vierdaagse lopen met Ditta en Martina (na slechts twee keer geoefend te hebben). De weersverwachting ziet er goed uit. Wel warm, maar dat zijn we gewend, want in 2003 was het tijdens de vierdaagse maar liefst 32 graden!
TERUG
|
