HET GEZINSONDERZOEK

Medische keuring

Omdat we tijdens de bijeenkomsten er op voorbereid zijn dat de gesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming nog wel op zich zouden laten wachten, hadden we dus ook nog geen post verwacht. Maar toch lag op 23 augustus een envelop van Justitie op de deurmat. In deze envelop zat voor ons beiden een formulier, welke door een andere arts dan onze eigen huisarts ingevuld moest worden. Tja, zelfs een medische keuring komt bij adoptie kijken. Ook dit is iets wat nooit in ons opgekomen zou zijn, maar als je er over gaat nadenken, is het toch eigenlijk niet vreemd. Want uiteindelijk wordt er voor een kindje geschikte ouders gezocht en er wordt niet, zoals wij vaak denken, een kindje voor ons gezocht! Dat staat voorop en daarom worden alle risico’s uitgesloten, voor zover dat mogelijk is uiteraard.

Enfin, wij hadden natuurlijk voor een paar dagen later een afspraak gemaakt bij een andere huisarts in Bodegraven. Nog voordat we ons maar ergens druk over konden maken, stonden we alweer buiten. De arts had een paar vragen gesteld en verder onderzoek was naar zijn mening niet nodig. Geen probleem, hoor. Zo noodzakelijk vonden wij dat ook niet. We kregen de formulieren ondertekend en wel weer mee. Om alles bij de Raad niet nog langer op te houden, hebben we de formulieren dezelfde dag opgestuurd.

Toch maar even bellen?

Na een aantal weken en het lezen van diverse websites werden we op het idee gebracht om te bellen met de Raad. Zij zouden contact met ons opnemen om een afspraak te maken, maar aangezien wij bijna nooit thuis zijn, kan het zijn dat ze tevergeefs hebben gepoogd ons te bereiken.

Bij de Raad konden ze ons vertellen dat ze onze medische keuringen hadden ontvangen, maar vanwege andere belangrijke zaken die voorrang hebben, zou het nog wel even kunnen duren voordat we gebeld zouden worden. Ach, we hadden eigenlijk ook niet anders verwacht. We blijven nog steeds geduldig!

20 december 2005, het tweede gesprek: huisbezoek

13 december in de ochtend werden we gebeld dat het gesprek, dat die middag bij ons thuis zou plaatsvinden, niet door kon gaan, want één van de dames was ziek (en blijkbaar kon de andere dame het niet in haar eentje af). Dus werd er een nieuwe afspraak gemaakt voor een week later. Uiteraard hadden we de avond voorafgaand aan het huisbezoek het huis doorgelopen en gezorgd dat alles schoon en netjes was. We wisten ook wel dat dat niet het doel van het bezoek zou zijn, maar toch… En dan zal je net zien dat er tijdens het gesprek één van de katten (zonder pootjes te vegen, dat hebben we ze nog steeds niet aan kunnen leren) binnen komt wandelen en eerst midden op tafel gaat zitten en vervolgens gezellig bij ons op de bank gaat liggen en alle aandacht vraagt. Nou ja, de dames konden het ook wel waarderen en wij gingen ongestoord verder met het gesprek. Deze keer werden onze levensbeschrijvingen besproken en er werd vooral stilgestaan bij de familiebanden. Ook werd ons gevraagd of we denken dat we een goede vader en moeder zullen zijn…tja… hoe moet je zo’n vraag nou beantwoorden?! Ook werd ons gevraagd hoe we om zullen gaan met problemen in het gezin en de dames wilden ook van ons weten wat wij ons kind mee willen geven. En dan moet je echt je best doen om niet allerlei cliché’s op te sommen.

Na een uurtje wisten de dames blijkbaar genoeg voor die dag en hebben we een derde afspraak gemaakt.

3 januari 2006: Het derde gesprek

Dit gesprek vond weer plaats bij de Raad in Den Haag. Voorafgaand aan het gesprek zouden ze een gesprek hebben met een gedragsdeskundige die bepaalde of er wel of niet voldoende besproken was. En het eerste wat de raadsvrouw ons vroeg was hoe wij omgaan met conflictsituaties. Niet al te makkelijk, maar ook hier zijn we weer uitgekomen.

De volgende afspraak werd gemaakt en dan zal het rapport, wat opgemaakt wordt aan de hand van de gesprekken, doorgenomen worden.

Dit rapport zal dan met het advies van de Raad doorgestuurd worden naar Justitie. Die zal uiteindelijk toestemming moeten verlenen.

12 janauari 2006: Het gezinsrapport

Aan de hand van de drie gesprekken is er een rapport opgemaakt en deze kregen we ter inzage. Eventuele onjuistheden konden worden aangepast en er konden nog wijzigingen in aangebracht worden. In het rapport moest ook vermeld worden wat onze wensen zijn t.a.v. geslacht, leeftijd en gezondheid. Geslacht en leeftijd maakt voor ons niet uit, hoewel de leeftijd zal zijn tussen 0 en 24 maanden. Gezondheid is een lastiger verhaal. Er kan nl. bewust gekozen worden voor een kindje met een handicap, ook wel ‘special need kinderen’ genoemd. Maar we kunnen ook aangeven dat we een zo gezond mogelijk kindje willen. Eigenlijk is dit een onmogelijke keuze. Het spreekt voor zich, dat we het liefst een gezond kindje willen. Als je zwanger bent, heb je die keuze ook niet! Je kunt alleen maar hópen op een gezond kindje. Daarom hebben we in het rapport laten zetten dat we een zo gezond mogelijk kindje willen, maar dat we een kindje met een handicap ook in overweging willen nemen. Details hierover zullen bij de vergunninghouder (dat is de instantie die voor ons zal bemiddelen) ter sprake komen.

De dames deelden ons mee dat ze een positief advies zullen uitbrengen aan Justitie. Oftewel wij krijgen onze beginseltoestemming! Nu wordt het nog even wachten op het officiële bericht van Justitie. Zij zullen dan het rapport met de beginseltoestemming sturen naar de vergunninghouder. Er zijn zes vergunninghouders in Nederland. De keuze voor een vergunninghouder hangt voor een groot deel af van de landkeuze. Wij hebben gekozen voor Wereldkinderen in Den Haag. Allereerst omdat zij voor veel landen bemiddelen en omdat Wereldkinderen niet alleen draait op vrijwilligers. Het is een professionele organisatie, die ons zoveel mogelijk werk uit handen kan nemen (het in orde maken van de documenten, vertaalwerk e.d.). Onze landkeuze is Zuid-Afrika en Wereldkinderen is op dit moment de enige vergunninghouder die voor Zuid-Afrika bemiddelt.

Bericht van Justitie!

Woensdag 25 januari kregen we per post onze felbegeerde Beginseltoestemming van Justitie! Dus nu hebben we officieel groen licht gekregen om een kindje te adopteren. In de brief werd meegedeeld dat ze het rapport naar Wereldkinderen hebben verstuurd. Dit is goed nieuws! Nu zijn eindelijk alle formele zaken afgehandeld en is het wachten op een bericht van Wereldkinderen.



TERUG