Bericht van Wereldkinderen
Bij Wereldkinderen werken ze volgens ons zeer efficiënt en snel. Want een dag nadat we post hadden gekregen van Justitie, lag er al een brief met een info-pakket en bemiddelingsovereenkomst in de bus van Wereldkinderen, met de mededeling dat ze het gezinsrapport van de Raad voor de Kinderbescherming hadden ontvangen.
Wanneer we het eerste voorschot overgemaakt zouden hebben, zou het intake-formulier worden toegestuurd. Binnen een week na de betaling van het eerste voorschot hadden we het intake-formulier al binnen. Hier moesten we echt even voor gaan zitten, want hierin kwam o.a. aan de orde of we bereid zijn ons open te stellen voor een kind dat speciale zorg nodig heeft op medisch gebied. Wij vinden het belangrijk dat een kindje met ‘speciale zorg’ niet uitgesloten mag worden om een kans te krijgen op een betere toekomst. Júist kinderen met speciale zorg hebben meestal geen mogelijkheid om in hun geboorteland normaal op te groeien en een volwaardig bestaan te leiden.
In het formulier wordt special need verdeeld in vier categorieën:
- zintuiglijk
- motorisch
- cosmetisch
- organisch
En in iedere categorie wordt weer onderscheid gemaakt in:
- licht operabel
- zwaar operabel
- licht niet operabel
- zwaar niet operabel
In deze categorieën werden voorbeelden opgesomd en we konden aankruisen welke problemen voor ons mogelijk bespreekbaar zijn.
Het lijkt alsof je een soort boodschappenlijstje invult. Maar het is natuurlijk enorm belangrijk dat je bewust bent van wat je als ouders aankan. En dan gaat het wederom niet om wat wij willen, maar puur in het belang van het kind. Wij moeten er van overtuigd zijn voor het kindje te kunnen zorgen. En je moet er niet aan denken dat door tekortkoming van de ouders het kindje overgeplaatst moet worden.
Als je dit aspect vanuit dat oogpunt bekijkt, is het ook te begrijpen dat de speciale zorg zo uitgebreid aan de orde komt.
Enfin, we hadden het formulier zorgvuldig ingevuld en opgestuurd.
Twee dagen later kregen we schriftelijk bericht van Wereldkinderen dat ze het intake-formulier hadden ontvangen en binnen drie maanden zouden we bericht krijgen om een afspraak te maken voor het intake-gespek. Drie maanden is een breed begrip en dat bleek ook wel, want een dag na ontvangst van de brief werden we al gebeld voor het maken van een afspraak. Nou nou, ze laten er bij Wereldkinderen ook geen gras over groeien. De dame stelde voor om het gesprek telefonisch te doen. Dat scheelt weer een ritje Den Haag. Vanzelfsprekend hadden wij daar geen problemen mee en we hadden een afspraak gemaakt voor dinsdag 14 februari om 15.00 uur. Ze zal Kees op het zakelijke nummer bellen. Het gesprek zal ongeveer een half uur in beslag nemen.
Het intake-gesprek
Exact om 15.00 uur werd Kees gebeld en hij heeft een uitgebreid gesprek gehad. Het was een prettig gesprek en de dame was heel positief over het contact wat ze met het kindertehuis in Zuid-Afrika hebben. Verder werd het intake-formulier wat wij hadden in gevuld doorgesproken.
Ons werd toegezegd dat ze snel weer contact met ons op zullen nemen voor het maken van een afspraak voor de landen-intake.
Wat heet snel! De volgende dag werden we al gebeld voor een afspraak bij Wereldkinderen in Den Haag. Woensdag 22 februari om 11.00 uur worden we verwacht voor de landen-intake.
De landen-intake
Bij dit gesprek, of beter gezegd bijeenkomst, waren we met totaal vier stellen. Het was erg leuk om met andere echtparen te praten, want we zitten tenslotte allemaal in hetzelfde schuitje en we hebben ook dezelfde landkeuze. Twee dames stelden zich voor als onze contactpersonen, Sigrid en Marjolein. Zij zullen ook de nieuwsbrengers zijn van hét bericht waar we al zo lang naartoe leven: het voorstel.
We kregen algemene informatie over de gang van zaken in Zuid-Afrika. Het geloof is in Zuid-Afrika heel belangrijk. Daarom vragen ze van ons een verklaring van de kerk dat we praktiserend christen zijn.
Als de biologische moeder bekend is, heeft ze de mogelijkheid om zelf de adoptiefouders van haar kindje uit te kiezen, door middel van een fotoboek wat wij moeten maken.
De gemiddelde wachttijd bedraagt op dit moment 7 maanden, vanaf het moment dat de aanvraag in Zuid-Afrika binnen is. Maar er zijn heel veel omstandigheden waardoor de wachttijd korter, danwel langer kan zijn. Redenen hiervan kunnen o.a. zijn: openstaan voor een kindje met een medisch probleem of inspraak van de moeder bij de matching.
Van Elly, dat is de dame die zorgdraagt voor het versturen van de documenten naar Zuid-Afrika, kregen we een lijst met benodigde documenten voor de aanvraag:
- uittreksel uit het huwelijksregister (internationaal model)
- verklaring omtrent het gedrag
- kopieën van onze paspoorten
- de originele Beginseltoestemming
- gezondheidsverklaring (Engelstalig)
- verklaring van de kerk (Engelstalig)
- persoonlijke brief (Engelstalig)
- fotoboek met bijschrift
- 4 pasfoto’s
Het valt nog mee wat we aan documenten moeten verzamelen. Er zijn landen die zelfs vragen om een gelegaliseerde handtekening. Dan zou je ook naar de notaris moeten en naar de ambassade en nog meer instanties.
We proberen zo snel mogelijk al deze documenten te regelen, zodat het hele pakket met de aanvraag spoedig naar Zuid-Afrika verzonden kan worden door een koerier en dan zal het wachten worden op het meest bijzondere telefoontje wat we ooit gehad hebben…
Het verzamelen van de documenten
Na bijna twee weken iedere avond achter de computer te hebben gezeten, mag het resultaat er zijn. We hebben de doos met foto’s van zolder gehaald, ons trouwalbum onder de scanner gelegd en gelukkig hadden we ook al veel foto’s digitaal. Het is een uitgebreid fotoboek geworden, waar wij tevreden over zijn.
Willy showt met Niels en Jeroen de Nederlandse en Zuid-Afrikaanse vlag
