TWEE MEISJES, TWEE X GENIETEN
De meimaand was erg wisselvallig, er waren dagen dat het zo koud en nat was, dat je de deur liever niet uit wilde, maar er waren ook dagen bij dat de zon heerlijk scheen en soms zelfs een korte broek te warm was. In de meivakantie gingen Willy, Lerato en Owami met de familie Van Haandel mee naar het nieuw geopende Plopsaland in Coevorden. Erg fijn dat het een indoorpark is, want het weer liet het behoorlijk afweten. De dames Norah en Lerato vermaakten zich uitstekend. Voor Owami waren niet alle attracties geschikt, maar ook voor haar was er genoeg te beleven.
 Natuurlijk in de draaimolen... ...en in de Bumba-speeltuin...
 ...benen in de lucht op de K3-dansvloer!  Zoveel plezier maken is toch best wel vermoeiend.


Lerato en Owami aan het oefenen op Lerato's rolschaatsen, in de woonkamer, zonder broek aan...tjonge, dat doet allemaal maar...;-)
 Wat een dotjes he?!
 Lerato geniet van het heerlijke weer en is druk met allerlei soorten soepjes te maken, zal best smaken!

Tweede pinksterdag was ook weer zo'n heerlijke zomerse dag. Veerle kwam een dagje met haar papa en mama en hond op bezoek.
De meiden hebben lekker gespeeld, we hebben gezellig samen gegeten, gewandeld en natuurlijk weer een hoop bijgeklets.
Ook was de meimaand weer de maand van een gedeelte van de follow-up. Dus moest het gezin breeduit lachend op de foto gezet worden. De zelfontspanner werd ingesteld een daar gaatie....
 en nog een keer,
 en nog een keer,
 En dat is 'm dan geworden, leuk toch?!!
Op 27 mei werd Owami al heel, heel vroeg in het ziekenhuis verwacht, want dat was de dag dat haar keel- en neusamandelen geknipt zouden gaan worden. Zolang Owami bij ons is, is ze al verkouden. De KNO-arts had het dan ook al binnen enkele seconden gezien en besloten dat niet alleen de neusamandelen, maar ook de keelamandelen eruit moesten. Er waren nog een aantal kinderen en de oudste werd als eerste geholpen. Owami moest daarom nog even wachten. Maar Willy was erbij en de wachtruimte was een gezellige speelkamer, waar al de kindertjes in hun pyamaatje op hun beurt konden wachten. Toen was Owami aan de beurt. Willy bracht Owami naar de operatiekamer. Willy mocht erbij zijn totdat Owami dmv lachgas in slaap viel. Ongeveer vijf minuten later kwam Owami alweer op de uitslaapkamer. Ze was alweer bij en best wat verdrietig. Natuurlijk ben je verdrietig als je wakker wordt en je hebt pijn! Ze werd goed verwend door heerlijke ranja en nog lekkerdere ijsjes. Ondanks dat het wat pijn deed, gingen de ijsjes er goed in. Omstreeks half elf mocht Owami alweer naar huis.

Op de dagen die daarop volgden ging het heel goed met Owami. Ze had moeite met het eten van harde en droge dingen, maar dat is ook niet verwonderlijk. De vriezer was goed gevuld met ijsjes en dat was geen probleem. Wij genoten overigens allemaal van die heerlijke ijsjes.
 En zo, met een schaterlach en elegant gewuif, sluiten we de meimaand af!
TERUG
|