2007: EEN JAAR WAT MET EEN JUBEL BEGON...

Het jaar 2007 is voorbij gevlogen. En hierop terug kijkend, is er zoveel gebeurd. We hebben zo ontzettend mogen genieten van ons meisje. Zoveel leuke dingen kunnen doen en we zijn ook dit jaar weer in niets tekort gekomen, in tegendeel!!

Maar het jaar wat zo jubelend begon, met het voorstel en de komst van Lerato, moesten we afsluiten met een traan: want 'opa Hans' (Willy's vader), is op 19 december overleden. Wat hadden we uitgezien naar een Kerstfeest voor het eerst met z'n drietjes, maar deze dagen hebben een heel andere lading gekregen.
Ondanks het verdriet dat we met elkaar hebben, mogen we ook dankbaar terugzien op een mooie tijd die we samen met hem mochten meebeleven, nadat we Lerato hebben gekregen. Want wat hield opa veel van Lerato!! Hij was vanaf de eerste minuut dol op haar en kon intens van haar vrolijkheid genieten.

De decembermaand begon heel feestelijk. De vader en moeder van Willy waren 45 jaar getrouwd en dit hebben we gevierd door een etentje met de familie.
                
                               Natuurlijk waren de twee kleinsten ook van de partij, Ruth en Lerato

                          
                      De kleine zwarte piet is dol op bier, al is het alleen al om heerlijk met te spetteren

December was nog maar een paar dagen op weg, of het volgende feest diende zich alweer aan:
Sinterklaas! 11 jaar lang hebben we het saampjes gevierd, maar nu pakten we groots uit, want sinds er een heel lief meisje woont in huize Van der Toorn, gaat de Sint onze voordeur niet voorbij.
               




Lerato zit ook graag achter de computer 
met mama of aan de laptop van papa. Dus 
wordt het hoog tijd voor een eigen laptop.
Tja, je moet mee met de tijd en als je 
bijna 1,5 bent, kan je niet achterblijven!
Die zak van de Sint moet tegenwoordig
wel steeds groter worden, zeg, want er
zat zelfs een complete keuken voor Lerato
in.














Op 7 december trad het Soweto Gospel Choir op in de Goudse Schouwburg. Wij waren natuurlijk heel blij dat we hiervoor kaartjes hadden kunnen krijgen. Het was werkelijk een fantastische avond. Wat een muziek kunnen die mensen maken, zeg! Om kippenvel van te krijgen én heimwee, heimwee naar het geboorteland van ons meisje...
            
              


                                                                Joehoeoeoeoeoe!!!!

En dan breekt de laatste dag van het jaar aan, de laatste minuut van 2007 is geslagen...
Natuurlijk moesten we dit moment met elkaar als gezin beleven, dus werd Lerato even uit bed gehaald. Het maakt niet uit wanneer je haar wakker maakt, al is het midden in de nacht. Je krijgt meteen een brede glimlach...
Het is twaalf uur, de strijkers vliegen bijna om je oren en de zwarte hemel is verlicht met prachtige kleuren: HAPPY NEWYEAR!!!
                        

 
Lerato is vast aan 't oefenen voor haar 'black-gospel' carrière en gaat swingend en jubelend het nieuwe jaar in.
Enne...het lijkt erop of de fotograaf iets te diep in 't glaasje heeft gekeken...ach ja,'t was ook al laat.

                        
                                   Zelfs de tel-oefeningen gaan 's nachts gewoon door!



                

                                                                        Ook tijdens de jaarwisseling hebben we de 
                                                                        kaars aangestoken, die ons doet
                                                                        herinneren aan Lerato's geboortemama en
                                                                        Lerato's Lambanovriendjes en -
                                                                        vriendinnetjes. Het beeld van de
                                                                        Afrikaanse vrouw met het kindje op de rug
                                                                        symboliseert voor ons de geboortemama.

                                                                        Op een moment als deze, moet je dan toch
                                                                        even slikken als je Lerato ziet zitten, met 
                                                                        op de achtergrond... 
                                                                        We zeggen het zo vaak tegen elkaar:
                                                                        "Lerato's geboortemoeder en de mensen
                                                                        van Lambano zouden haar nu eens 
                                                                        moeten zien!"
                                                                        

                         
                        
                        Toedeloe!

2007 is voorbij, een heel nieuw jaar ligt voor ons. Nog eventjes en dan gaan we een paar weken in, die vol zijn met herinneringen. Een jaar geleden dit, een jaar geleden dat.... We zien uit naar deze weken en hebben ze vast bestempeld tot 'ZA-weken'.

Iedereen alle goeds en gezondheid voor 2008 toegewenst en we hopen ook in het nieuwe jaar weer wat van ons te laten zien!

TERUG