ROOD-WIT-BLAUW EN EEN HAP ZAND
Inmiddels is april voorbij, mei is omgevlogen en staan we aan het begin van de maand juni. Er zijn zoveel bijzondere momenten geweest, in de afgelopen maanden. Maar juni heeft ook wel weer één en ander in petto.... met als prachtige afsluiting van de maand op 30 juni: Lerato's verjaardag. Maar zo ver is het nog niet en we gaan niet harder van stapel lopen, want de tijd gaat al zo snel.
We hebben een hoop leuke dingen gedaan, gezien en beleefd. En gelukkig kunnen we nog steeds (met grote dankbaarheid) zeggen dat het uitstekend gaat met ons prinsesje! Wat een heerlijke meid. Iedere dag begint ze met een glimlach!
Nadat op 24 februari de Zuid-Afrikaanse vlag aan de gevel wapperde, moest deze vlag op de stok plaats maken voor de Nederlandse vlag met wimpel. Tjonge, als je die vlag in je handen hebt, gaat er weer zoveel door je heen! Alle herinneringen van de bijzondere reis en al het mooie er omheen komen weer boven. Niet dat die herinneringen zo diep zaten, want nog dagelijks komen er momenten van de reis ter sprake.
Maar die Zuid-Afrikaanse vlag, is niet zomaar een vlag. Het is het symbool van een land wat wij in ons hart hebben gesloten. Het geboorteland van onze dochter. Eigenlijk ook een stukje tweede vaderland voor ons geworden.
En als finishing-touch Lerato natuurlijk in het oranje!
 April was natuurlijk een maand vol zonneschijn en begin mei hield dat nog even aan, zodat wij het ervan namen en lekker een dagje naar het strand gingen. Samen met Ditta en Petra en de twee kinderen van Petra, Rosalie en Gijs. Er was een flinke wind, daarom was het rustig op het strand en in de zee waagde al helemaal niemand zich. Wij hadden een luw plekje opgezocht naast een strandpaviljoen, waar we heerlijk genoten van de warme zon en de kinderen hadden het ook fantastisch naar hun zin. Lerato voor het eerst op het Nederlandse strand. Eigenlijk hebben we steeds kleine mijlpaaltjes. En een dagje strand is er ook zo één. En wat Lerato betreft is het zeker voor herhaling vatbaar!
 
 
 
onze beauty.....en dol op ijsjes!
 Na het dagje strand werd Lerato bij Ditta onder de douche gezet om het ergste zand af te spoelen, want het zat werkelijk overal! Hier was Lerato niet zo heel gelukkig mee, maar dat scheelt in ieder geval weer een zandbak in bed.
Ditta ging ook mee naar huis en bleef gezellig slapen. De volgende ochtend zijn we naar Hoog Catharijna in Utrecht geweest. Daar zagen we een prachtige televisiestoel voor Lerato staan. Omdat Lerato in het kindertehuis ook haar favoriete televisiestoeltje had, kwamen door dit stoeltje de herinneringen van het tehuis weer boven. En daarom móést die stoel mee!
We hebben 'm natuurlijk meteen getest en de stoel is door Lerato goedgekeurd. Het enige probleem is dat niet alleen Lerato de stoel fantastisch vind, ook de katten denken weer een heerlijk nieuw slaapplekje gevonden...maar dat gaat dus niet door!
Helemaal vanuit Hippolytushoef kwamen Petra en Jeffrey op bezoek. Lerato vond het supergezellig, zij houdt wel van mensen, en vooral kinderen, om haar heen. Lerato vond Jeffrey geweldig interessant. Natuurlijk moet dit ook even vastgelegd worden.
 
De tijd gaat zo ontzettend snel, vooral als je ziet hoe snel Lerato in korte tijd zich ontwikkelt. Heerlijk om te zien en zo mooi om dit mee te mogen maken! Maar inmiddels zijn we drie maanden thuis en dat betekent dat de eerste follow-up rapportage gemaakt moet worden. Best nog een klus, hoor. Alles in het engels, dus het woordenboek werd gretig gebruikt. Deze rapportage moet een indruk geven van het leventje van Lerato sinds haar aankomst in Nederland. In Zuid-Afrika willen ze graag op de hoogte blijven hoe Lerato zich ontwikkelt (zowel fysiek als psychisch) en aanpast cq. kan wennen. Daar moesten ook een aantal foto's bij gevoegd worden om een beeld te kunnen geven. Foto's zat! Maar dat maakt het ook wel weer lastig, want er moet wel een keuze gemaakt worden. Er werd ook gevraagd om een gezinsfoto. Ook die hebben we wel, maar eigenlijk waren ze geen van allen geschikt om naar ZA te sturen. Dus de zelfontspanner geactiveerd, Lerato's televisiestoeltje in het gras en.... lachen maar!!!
Het blijkt wel dat dit niet zomaar met één foto geklaard is....als je de slappe lach krijgt...
Héél lang geleden was er eens een familie en die woonde eerst in Scheveningen en toen in Urk en toen in Gouda en toen in Bodegraven en toen.... Maar toen die familie in (of beter gezegd 'op') Urk woonde, werd er in dat gezin een jongetje geboren. Ze noemden hem Kees. Dus Kees zijn roots liggen voor een gedeelte op Urk. En daar woont ook nog steeds familie.
Wat is er leuker om als gezinnetje, heerlijk een dagje op stap te gaan en de wereldstad Urk te bezoeken. Het was Urkerdag, dus een heleboel kinderen (en volwassenen) liepen in klederdracht. Het was heerlijk weer en Urk was in feeststemming. Over de markt gewandeld, lekkere kibbelingen en een harinkje gegeten en het oude Urk nog eens bekeken.
Daarna zijn we langs de familieleden gegaan. Het was erg leuk dat iedereen thuis was en dat we ze allemaal weer eens konden zien en spreken.
 
Lub met Lerato op schoot Annemarie met Lerato 
Annemarie, Laura en Lerato
Na de eerste ontmoeting met Isaac op Schiphol werd het hoog tijd om eens een afspraakje met Isaac en zijn papa en mama te maken. Op zaterdagmiddag kwamen ze dan. Het was prachtig weer en wat was het leuk om Isaac (en zijn papa en mama natuurlijk) weer eens te zien. Tjonge, wat een heerlijk mannetje!
De papa's en mama's hadden genoeg bij te praten, herinneringen op te halen en ervaringen uit te wisselen. Ondertussen hadden Lerato en Isaac het ook prima naar hun zin.
En dit is het stel...
Op woensdagmiddag werden we sinds zeven weken weer verwacht bij het consultatiebureau. Altijd leuk om even te mogen wegen en meten. En wat denk je? Ze was flink gegroeid! 2 cm in de lengte en 500 gr in gewicht. Nu is ze dus 73 cm en 8815 gr (bij ruim 11 maanden). Keurig toch?!! De verpleegkundige was dan ook uitermate tevreden. Ze heeft een prachtig lijfje, verhoudingen zijn prima en wat de Nederlandse (!!!) groeicurve betreft, zit ze gewoon op het gemiddelde. Een echte hollandse meid dus!
beye beye!!!
TERUG
| 
