ÉÉN MAAND IN NEDERLAND

Het is alweer een maand geleden dat we met z'n drietjes in Nederland aankwamen. Het begin van een heel nieuw leven, voor ons alledrie!
En het is nog steeds genieten. Wat zijn wij een bofkonten, dat we voor dit prachtige, vrolijke meisje mogen zorgen en dat niet alleen; dat wij haar pappa en mamma mogen zijn. Wat een rijkdom!
Iedere avond kijken we weer uit naar de volgende dag.
's Avonds voordat wij gaan slapen, kijken we nog even om het hoekje bij Lerato, of alles goed is en of ze nog even toegedekt moet worden. Het probleem is dat we dan onze ogen niet van haar af kunnen houden. We móéten gewoon blijven kijken en heel soms wordt ze eventjes wakker en krijgen we een brede glimlach van haar waarna ze weer heerlijk verder gaat dromen. Al zou heel de wereld om ons heen ingestort zijn, zo'n smile maakt alles weer goed!

                          
       Als er niemand thuis is, dan weten andere huisgenoten nieuwe heerlijke slaapplekjes te ontdekken

Van de week was er een moment dat ik (Willy) Lerato haar fruithapje aan het geven was en mijn gedachten dwaalden even af en in een flits zag ik de kinderen van het kindertehuis aan het hek staan, hun handjes zwaaiend tussen de tralies door en roepen "Lerato!" De rillingen liepen weer over mijn rug.
Terwijl Lerato vrolijke geluidjes maakte tussen de hapjes door, biggelden bij mij de tranen over mijn wangen. Dit zijn beelden en geluiden die wij nóóit meer zullen vergeten. Wat kan het dubbel zijn in het leven. Het intense geluk wat wij mogen beleven met Lerato, het geluk wat Lerato treft dat zij niet veroordeeld is tot een leven in een kindertehuis en dan die lieve kindertjes die we daar achter moesten laten, want zo voelde het!
Het leven, een lach en een traan...

We hebben in de afgelopen week de wereld weer iets meer verkend. We hebben bij grote neef Nick en tante Betty gespeeld. Was erg leuk. Nick kon heel mooi voorlezen.
           

Wij zijn ook bij opa Hans en oma Reiny geweest. Het was heel slecht weer, maar gelukkig zaten we droog in de auto met gezellige Zuid-Afrikaanse kinderliedjes op. Zo scheen toch een beetje het zonnetje. Het was een verrassing dat Ruth en Simon er ook waren (en Marloes natuurlijk). Simon vond het prachtig de grote neef en broer te zijn bij die twee grietjes.

Het werd ondertussen ook wel eens tijd om op kantoor bij de ex-baas (wat klinkt dat naar, laten we het dan maar op 'voormalige werkgever' houden) van Willy te gaan kijken. Het was erg leuk om iedereen weer te zien en natuurlijk ons Zuid-Afrikaans prinsesje te showen.
Toen de baas de deur uit was, heeft Lerato snel de bureaustoel van Esmé getest; hoe zit dat nou, zo'n directeursstoel...lekker flesje erbij. Bevalt best goed, zo te zien!
                        

Het was best nog wel fris de afgelopen dagen, dus leek het ons verstandig om toch nog maar eens op zoek te gaan naar een sjaal. Noway! In iedere winkel lijkt het al hoogzomer, met al die luchtige kleding. Toen maar aan de verkoopster in een kinderkledingwinkel gevraagd of ze misschien toch nog ergens sjaals hadden liggen. Na goed zoeken, kwam de dame met een doos vol met wanten, sjaals en mutsen en daar kwamen we deze fleurige sjaal tegen, met muts. Meenemen dus!
Zo mag het nog wel even winter blijven!

Zaterdag hadden we het eerste aankomstfeest gepland. Heel veel mensen hadden we uitgenodigd om kennis te maken met Lerato. Tijdens het feest hadden we een bus klaarstaan, waar men giften in kon doen voor het kindertehuis Lambano Sanctuary.
Het was een hele drukke dag. Het bezoek was goed verdeeld, 's morgens zat/stond het huis vol en tijdens de middaguren was het ook volle bak. Er waren ook heel veel kinderen die lekker buiten konden spelen.
        
                       kinderen in de tuin                              Anouk en Manon gezellig bij Lerato in de box
Aan het einde van de dag was het erg spannend om de bus open te maken en de 'flappen' te tellen: € 267,05! Fantastisch!!! Inmiddels waren er ook diverse donaties gedaan per bank en dat maakte het saldo tot € 450,05!! Dit is echt helemaal geweldig. Zo leuk dat iedereen zo enthousiast geeft. Zelfs enkele kinderen hadden hun eigen portemonneetje meegebracht!
        

Volgende week zaterdag (31 maart) geven we weer een aankomstfeest. Dan voor tantes, ooms, neven en nichten die ook graag Lerato willen ontmoeten. Natuurlijk staat de bus dan weer klaar en hopelijk wordt hij weer net zo vol.

Overigens zijn er nog een aantal donaties toegezegd en stortingen zijn uiteraard ook nog steeds van harte welkom (rekeningnummer staat vermeld onder de button met z'n drietjes en dan onder de link Aktie voor het kindertehuis Lambano Sanctuary).
Nog maar even extra vermelden kan natuurlijk ook: rekeningnummer 34.30.16.540 ten name van C.D. van der Toorn te Bodegraven, onder vermelding van: Bijdrage Lambano.
De bus zal voorlopig ook nog wel in huize Van der Toorn blijven staan.
Het is misschien heel ambitieus, maar wij hopen een bedrag van € 2.500,- binnen te halen voor Lambano. Volgens ons moeten we in ieder geval heel dicht in de buurt van dat bedrag kunnen komen. Of dat gaat lukken? Wij willen deze uitdaging graag aangaan!
Houd de site in de gaten!!

Alle gevers héél, héél hartelijk bedankt!!! 
                
       

TERUG