DE EERSTE WEKEN THUIS

Op zaterdagmorgen 24 februari 2007 zijn we met z'n drietjes in Nederland aangekomen na een lange, maar voorspoedige reis.
Wat een welkom op Schiphol! Dat was echt fantastisch.

Nadat we in Bodegraven met elkaar nog een kop koffie hadden gedronken, begon voor ons het echte leven. Eindelijk samen thuis. Wennen aan alle nieuwe dingen, maar bovenal genieten!

Op maandag was Kees ook nog vrij en zijn we naar het gemeentehuis gewandeld om Lerato aan te geven. Niet dus. Een speciale ambtenaar was daarvoor aangesteld (voor 'eerste registratie vanuit het buitenland') en die was op die dag niet aanwezig. De volgende dag om elf uur konden we terug komen. Dan nog maar wat boodschapjes doen, we waren toch op het dorp.
's Middags zijn we nog even op familiebezoek geweest in Capelle aan den IJssel. En Lerato vond het allemaal weer bijzonder interessant en liet dat ook duidelijk merken.

Kees ging dinsdagmorgen met pijn in zijn hart naar zijn werk. Hij vond het niet leuk om na die bijzondere weken waarin we dag en nacht met z'n drietjes waren, een hele dag van huis te moeten. Tja, hij heeft nu twee dure vrouwen! Rond half negen ('s morgens) werden we al gebeld door de gemeente Bodegraven dat de bewuste ambtenaar zich had ziekgemeld. Heel handig dat er niemand anders is, die dat klusje kan klaren... De afspraak was verzet naar een week later. Dus Lerato moest nog een weekje illegaal bij ons wonen. Nou ja, dat is dan niet anders.

De eerste week verliep verder rustig. Een enkel bezoekje en af en toe even de deur uit en thuis proberen een ritme te vinden.
Lerato doet het werkelijk fantastisch. Ze is altijd vrolijk, eet heel goed en slaapt heerlijk. We zijn wat gaan experimenteren met haar eetpatroon. Al die flessen vond ze eigenlijk toch maar niets. Dus we hebben haar een boterhammetje gegeven, wat er zonder problemen inging. Vervolgens 's avonds na haar groentepotje nog een schaaltje yoghurt en ook hier zat te van te smullen.
                             
Binnen een paar dagen sliep ze al klokje rond. 's Morgens moet ze soms wakker gemaakt worden, want Kees wil haar toch ook nog even zien voordat hij vertrekt naar zijn werk. Maar dat is toch niet gek om half acht?!
En het is zo heerlijk dat ze meteen een brede glimlach tevoorschijn tovert als ze één van boven haar bedje ziet. Wow! Dat is het mooiste om de dag mee te beginnen!!

Op vrijdagmorgen hadden we een afspraak bij de huisarts. Hij heeft haar bekeken en beluisterd en was dik tevreden. We hadden een doorverwijzing meegekregen voor de kinderarts voor een check-up. Een gespecialiseerde tropenarts achtte hij niet noodzakelijk.

In de tweede week na thuiskomst stonden er verschillende afspraken gepland. Natuurlijk de inschrijving bij de Gemeente Bodegraven. Dit is uiteindelijk gelukt, maar ze zijn er nog twee weken aan bezig en dan zullen we schriftelijk bericht krijgen dat het allemaal geregeld is. Blijkbaar een ingewikkelde procedure als ze daar verder nog twee weken voor nodig hebben.  Maar goed, voor ons maakt dat niet uit. Het was in ieder geval duidelijk dat het geen alledaagse bezigheid is, want in eerste instantie wilde mevrouw de ambtenaar een aanvraag indienen voor een verblijfsvergunning. Maar dat was helemaal niet nodig, want Lerato was na de uitspraak bij de rechter al nederlands staatsburger en via de nederlandse Ambassade in Zuid-Afrika heeft ze een noodpaspoort gekregen waar ook op vermeld staat dat ze de nederlandse nationaliteit bezit.
Storm in een glas water dus.

Op dinsdagmiddag is een dame van het consultatiebureau geweest. Een aantal zaken doorgenomen en wat voedingsschema betreft zitten we goed. Dus er hoeft voorlopig niet echt aan gesleuteld te worden. We kunnen proberen groente en fruit met kleine stukjes te geven. Tot op heden krijgt ze nog gepureerde groente en fruit. Voor volgende week maandag is er op het consultatiebureau een afspraak gepland bij de arts.

Woensdagmiddag werden we verwacht bij de kinderarts in het Hofpoort in Woerden. En ook hier werd ze uitgebreid onderzocht en de arts was zeer tevreden. Wel werden er een paar buisjes bloed afgenomen voor het bekijken van de vaccinaties. Dit was heel even niet leuk. Zo'n dikke naald in zo'n klein dun armpje. Gelukkig ging het gelijk met de eerste poging al goed. Maar dat nam niet weg dat Lerato even flink van zich heeft laten horen. Hele dikke krokodillentranen rolden over haar wangen. Zodra we weer in auto zaten op weg naar huis, was ze het hele drama alweer vergeten en viel ze heerlijk in slaap.

Na wat uurtjes achter de computer hadden we een ontwerpje gemaakt voor het aankomstkaartje van Lerato. Deze hebben we laten drukken en zijn nu verstuurd. Wij zijn in ieder geval tevreden over het resultaat.

Het weekend was weer fijn met z'n drietjes. Kees had zaterdag ook vrij, dus we hebben heerlijk genoten van elkaar en van het mooie weer. Gezellig een beetje gewinkeld op het dorp. We hebben een paar leuke kinderkledingwinkeltjes en het is duidelijk dat je je aan dat spul werkelijk failliet kan kopen. Zó leuk allemaal enne... het zijn helaas geen Ackermansprijzen (voor de 'Zuid-Afrikanen' onder ons). Maar dat geldt niet alleen voor de kleding. Uit eten gaan was in Zuid-Afrika ook bijna goedkoper dan dat je het zelf klaarmaakt.
Zaterdag ook nog even bij opa en oma langs geweest en zondagmiddag kregen we familiebezoek.
                           
                          Lerato vindt de aandacht van Jeroen en Niels geweldig interessant

TERUG