AANMELDING BIJ WERELDKINDEREN

Bericht van Wereldkinderen
Zoals we eigenlijk stiekem al verwachtten, lag er twee dagen later een envelop op de deurmat van Wereldkinderen. In de brief stonden niet zulke positieve berichten. De wachtlijsten zijn overal zo enorm opgelopen, dat je op een wachtlijst komt voor de wachtlijst, de zogenaamde prewachtlijst. Uiteraard zijn hier enkele uitzonderingen op. We wachten maar af waar wij uiteindelijk op geplaatst worden.
Bij de brief zat ook een rekening voor inschrijfgeld adoptie. Deze hebben we meteen betaald, om er een beetje vaart in te houden. We zijn benieuwd hoe lang die vaart erin blijft....

In ieder geval zijn we met frisse moed de tweede procedure begonnen en voorlopig hebben we weer een nieuwe dosis geduld, dus we wachten rustig af wat er komen gaat!

Een week later, inmiddels eind mei, kregen we weer schriftelijk bericht van Wereldkinderen. Deze keer een grote, dikke envelop. Heej, daar zaten we op te wachten! Wij kunnen weer in aktie komen! En inderdaad, de envelop bevatte een begeleidend schrijven waarin de aanvang van inschrijving werd bevestigd, de bemiddelingsovereenkomst die ondertekend geretourneerd moest worden en veel informatie (foldermateriaal e.d.).
In de brief werd o.a. de logincode voor extranet op de site van Wereldkinderen vermeld. Hierop kunnen we ons wachtlijstnummer volgen en het intakeformulier moesten we hier invullen.
In het weekend zijn we er maar eens voor gaan zitten, het intakeformulier... tja, hier komen dezelfde vragen weer aan de orde als in de eerste procedure. Vragen die we eigenlijk helemaal niet willen beantwoorden, maar wat wel nodig is. Heel logisch overigens. Een enorme lijst van aandoeningen cq. medische problemen kwamen voorbij en steeds moesten we aangeven of deze 'acceptabel', 'bespreekbaar' of 'niet acceptabel' is. Gelukkig waren we hier samen heel eenduidig over. Wanneer we allebei deze lijst afzonderlijk van elkaar en zonder overleg hadden ingevuld, hadden beide lijsten er exact hetzelfde uitgezien. Laten we het er maar op houden dat dit geen toeval is...bijzonder toch? Dat we hier precies hetzelfde over denken! Voor ons een duidelijk bewijs dat ook dit geleidt wordt door Hogerhand!!
Maar voordat we de lijst hebben verzonden, eerst nog maar eens alles nalopen en nóg een keer...nee, het is goed zo: verzenden maar!
De bemiddelingsovereenkomst (in tweevoud) moest per post geretourneerd worden, samen met een tweetal 'statiefoto's' van ons gezinnetje voor (en achter) ons huis. Op zondagmiddag was het heerlijk zonnig weer en natuurlijk zagen we er op z'n zondags uit, dus onze nichten Christa en Cobie hebben een paar mooie kiekjes geschoten:
 

Eerst moet de fotograaf haar positie bepalen...

                                                                                       ... dan kan de familie zijn (of haar?) plaats innemen

Nóg even een keertje lachen!

      Goed gedaan meiden, thanks!!

            
             Oké, een klein toegiftje dan voor de papparazzi!

Gelukkig werkte de printer ook goed mee (geen lege cartridges enzo) en hebben we 's avonds alles verder in orde gemaakt en de volgende morgen meteen de-eerste-de-beste brievenbus aangevallen en onze kostbare envelop erin gedeponeerd....
Spannend! Wéér afwachten!
Aan het einde van de week hadden we al een brief van Wereldkinderen binnen. Fijn dat we zo snel weer een reactie kregen, maar of het hiermee minder spannend wordt...eigenlijk gaat dat nu pas beginnen! Het digitale intakeformulier is ontvangen (en waarschijnlijk onze statiefoto's en de overeenkomsten ook). Aan de hand van dit formulier wordt bepaald of we op de préwachtlijst komen of op de algemene wachtlijst. Dus het wordt wáchten om op de wachtlijst te komen of we mógen al op de wachtlijst. We komen in ieder geval op een wachtlijst en het is maar weer (af)wachten.

Wéér een bericht van Wereldkinderen
Tussendoor (ergens half juni) hebben we contact gezocht met Wereldkinderen om nog duidelijkheid te krijgen over hoe het zit met de wachtlijsten. Omdat het onze tweede procedure is, komen we zowieso op de algemene wachtlijst en aangezien special need voor ons bespreekbaar is, zouden wij ergens aan het einde van de zomer wel een algemene intake kunnen verwachten. Maar dat horen we vanzelf. Oké, wij weten waar we aan toe zijn en wachten het verder rustig af.

Op maandagmiddag 14 juli werden we gebeld door Inge Prenger van Wereldkinderen om een afspraak te maken voor de algemene intake. Wow, dat is snel! Dit gesprek kan telefonisch plaatsvinden, tenzij wij erg graag naar Den Haag willen komen. De afspraak was gemaakt voor een weekje later, maandag 21 juli, en dan zal ze om 14.00 uur weer bellen. Kees zorgt dan ook dat hij thuis is. Alleen is natuurlijk ook geen probleem, maar omdat we uitvoerig zullen bespreken welke SN (special need /  medische problemen) voor ons bespreekbaar cq acceptabel zijn, lijkt het ons wel zo fijn om het samen te doen. We hebben overigens ook een tijdstip uitgekozen wanneer Lerato haar slaapje doet, dan weten we in ieder geval (vrijwel) zeker dat zij op dat moment ook rustig is. Want Lerato kan heel lief, zoet en rustig zijn, maar met enige regelmaat zet ze ook heel graag de boel op stelten. Hoe gekker hoe beter! En dat zal net toevallig het geval zijn, wanneer wij even geen aandacht voor haar hebben tijdens het intake-gesprek...

Algemene intake
Zoals afgesproken belde Inge keurig op tijd voor het intake-gesprek. Wij zaten aan de eetkamertafel met de telefoon op de intercom, zodat we saampjes het gesprek konden volgen en allebei ons zegje konden doen. Het was een heel prettig gesprek. Dik drie kwartier hebben we volgepraat over hoe het met Lerato gaat, onze procedure tot nu toe en natuurlijk uitgebreid over de lijst die we online hebben ingevuld. De lijst hebben we doorgenomen en volgens Inge konden we duidelijk aangeven waar voor ons de grens ligt, wat special-need betreft. Blijft moeilijk hoor! Dit is natuurlijk voor Wereldkinderen erg belangrijk, zodat er straks geen problemen kunnen ontstaan bij een eventuele polsing. Zo wordt dat genoemd, wanneer er een kindje is met een bepaalde aandoening, die met ons gematched is. Dan krijgen we niet meteen het voorstel met naam, jongen of meisje, leeftijd, foto en verder info, maar dan zullen ze ons eerst 'polsen' over de aandoening wat het kindje heeft. Bij een polsing krijg je nog even de tijd (enkele dagen) om je te verdiepen in wat de betreffende aandoening inhoudt en zonodig informatie in te winnen bij bijvoorbeeld een kinderarts.
Een duidelijke indicatie van de wachttijd tot de landenintake is er niet, maar de verwachting is ergens in het najaar. Dan zullen we weer gebeld worden en wordt er een afspraak gemaakt voor de landenintake. Dan zullen we alle benodigde documenten in orde moeten maken, die verstuurd worden naar Zuid-Afrika, alvorens het laatste wachten kan gaan beginnen.
We wachten het allemaal geduldig af. In het najaar staat er ook een verhuizing op stapel, maar hebben het vertrouwen dat alles op Zijn tijd zal komen en gebeuren. Dus maken we ons ook niet druk hoe het straks zal gaan.

Nog geen nieuws - november 2008
Inmiddels zijn we verhuisd naar onze tijdelijke woning in Zeewolde. De sleutels van ons huis in Bodegraven zijn overgedragen aan de nieuwe eigenaar en onze spulletjes hebben een plekje gekregen in het nieuwe huis.
De verhuizing was niet alleen voor ons een spannende happening, maar zéker ook voor Lerato en onze drie katten. Maar dit alles is zeer voorspoedig en soepeltjes verlopen. Omdat we dit huis tijdelijk -dat wil zeggen voor circa één jaar- bewonen, hebben we zo min mogelijk geklust in het huis. Maar toch vonden we het wel leuk dat Lerato een beetje een gezellige kamer kreeg, dus hebben we het bestaande behang in leuke kleuren gesaust en een nieuw grote-meiden-bed gekocht. Tjonge, wat was ze trots op haar nieuwe bed. De eerste nacht heeft ze er meteen heerlijk in (uit)geslapen! In dit bed is er ruimte genoeg voor haar knuffels en pop. Het is dus heel gezellig in haar bed en Lerato ligt 's avonds dan ook gezellig te zingen en te kletsen in bed, totdat ze heerlijk in slaap valt...
Tot op heden hebben we nog geen bericht ontvangen dat we de documenten klaar mogen maken. Het zal waarschijnlijk pas het nieuwe jaar worden. Niets aan te doen. We wachten het af, wat ons betreft mogen ze in ieder geval bellen!

Toeval bestaat niet...
Nee, toeval bestaat niet, wij weten wel beter!
De inkt van bovenstaand berichtje was nog nauwelijks opgedroogd en er is nieuws!! En wat voor nieuws: vrijdagmiddag 21 november, net voor het weekend ging de telefoon, een 'privé-telefoontje' volgens het display. Aanvankelijk in de veronderstelling dat het weer één of ander verkoopgezeur zou zijn, nam Willy enigszins ongeïnteresseerd de telefoon op. Maar toen klonk er aan de andere kant van de lijn de altijd vriendelijke stem van Inge van Wereldkinderen...huh?? "Bel ik gelegen?" vraagt ze nog beleefd. Ja natuurlijk, jij altijd! bedacht ik me.
Inge belde dus met het goede nieuws dat wij door mogen met de procedure. Dat wil zeggen dat wij onze documenten in orde mogen gaan maken voor Zuid-Afrika. Wow, dat is spannend!! Het lijkt nog zo kortgeleden dat wij zó in spanning zaten tot het voorstel van Lerato. Als we terugdenken aan de laatste weken, dan is de spanning gewoon weer voelbaar en oooh...wat zouden we graag nog weer even dat gevoel hebben van ná het voorstel....! Wat geweldig dat wij dit allemaal weer een keer opnieuw mogen beleven!!
Ongeveer half december zal Marjolein ons bellen voor de landenintake. Dit zal telefonisch gedaan worden. Er zijn wat wijzingingen ten opzichte van de vorige keer, maar we moeten in ieder geval alle documenten klaarmaken die ook de vorige keer op de lijst stonden. Dus we kunnen vast aan de slag en met Marjolein zullen waarschijnlijk de details en de wijzigingen besproken worden.
Als alles volgens plan en naar wens verloopt, zullen de documenten begin januari verstuurd gaan worden naar Zuid-Afrika en dan zijn we weer 'adoptie-zwanger'!
Als het zover is, zullen we niet langer wachten om dit grote nieuws op de site te vermelden!
Wij weten wel beter, toeval bestaat echt niet. Ook nu weer hebben we zelf mogen ervaren dat alles, maar dan ook álles, wordt geleid door Hogerhand! Het is wel weer duidelijk: aan Hem kunnen we dat wel overlaten, gelukkig maar!!

De landenintake
In de week voor de kerst kwam er een mailtje binnen van Marjolein om 24 december telefoniscch de landenintake te doen. Omdat net die ene dag niet uitkwam, werd de afspraak verplaatst naar maandag 23 december om 16.00 uur. Op de afgesproken tijd belde Marjolein en we hebben van alles besproken en met name kwam de special need uitgebreid ter sprake.
We waren al voorzichtig wat begonnen met enkele documenten en nu konden we op intranet bekijken welke documenten we precies allemaal klaar moeten maken, dus kunnen we vollop aan de slag. Het is een hele waslijst, zelfs nog meer dan de vorige keer. Dus wij hoeven ons de komende weken niet te vervelen (alsof we daar bang voor waren ;-)).
Het volgende wordt van ons verwacht:
- Uittreksel basisadministratie
- Uittreksel huwelijksregister
- Verklaring omtrent gedrag
- Gewaarmerkte kopieën paspoort
- Originele beginseltoestemming
- Gezondheidsverklaring
- Verklaring van de kerk
- 3 Persoonlijke brieven, waarin oa beschreven moet staan wie wij zijn, over ons geloof en 
  motivatie special need
- Fotoboek met bijschrift
- Recente pasfoto's
- Verklaring accountant mbt inkomen
- Twee aanbevelingsbrieven
- Aanvullende informatie
En dat alles moet in goed engels, dus dat wordt nog wel een klus.
Maar het is natuurlijk heerlijk om weer aktief bezig te kunnen zijn. Het is vaak tijden van passief afwachten en nu kunnen we zelf ook weer eens aan de slag.
We zijn o.a. afhankelijk van enkele overheidsinstanties, meestal ligt dat zo rond de feestdagen stil of op een laag pitje. Dus het zou kunnen zijn dat dat wat vertraging op kan leveren, maar wij zijn zelf ook nog wel een tijdje zoet met het fotoboek en de brieven. Dus geen nood. Komt allemaal vast wel weer goed!

Documenten klaarmaken 
Inmiddels is het nieuwe jaar ingetreden. Alle lezers een heel gelukkig en gezond 2009 toegewenst! Laten we hopen dat het voor een ieder een mooi jaar mag worden.

             

Voor ons ligt er komend jaar ook veel bijzonders op stapel.  Er zit een verhuizing aan te komen, voor Kees zelfs twee, want hij gaat ook nog met de zaak verhuizen, en we hopen uiteraard op een reisje Zuid-Afrika...maar of dat ook in 2009 gaat gebeuren, we zullen het uit handen moeten geven en afwachten...
Tussen de feestdagen door hebben we niet echt stilgezeten en het verzorgen van de documenten verloopt tot op heden erg voorspoedig. Het grootst gedeelte van de lijst kunnen we  afvinken.
Het fotoboek is bijna klaar en dan kan die gedrukt worden (4x!!!), hopenlijk laat dat niet al te lang op zich wachten, evenals de vertalingen van de brieven. Niet alles vertalen we zelf, ten eerste omdat dat echt houtje-touwtje engels is en bovendien kost ons dat heel veel tijd, terwijl een deskundige dat veel sneller kan. Natuurlijk hangt daar een prijskaartje aan, maar het kost allemaal zoveel en zulke bedragen vallen op het totaalplaatje echt niet meer op.
En we hopen dat de verklaring omtrent gedrag ook niet te lang gaat duren.
Als alles een beetje naar wens verloopt, kunnen de docu's deze maand nog verstuurd kunnen worden naar Zuid-Afrika....en dan gaat het echte wachten beginnen....dan zijn we weer zogenaamd 'adoptiezwanger'!!

En dan is het zover: de documenten zijn klaar!
Héél wat uurtjes hebben we er aan gewerkt, het fotoboek, de brieven, documenten opvragen bij diverse overheidsinstanties, mensen benaderen om de gevraagde brieven te schrijven danwel te vertalen. Alles bij elkaar is het een heel dik pakket geworden. Het was erg leuk om er aan bezig te mogen zijn; het idee dat door middel van al deze documenten de matching zal plaatsvinden van een kindje, waar wij ouders van mogen worden...
                                

Woensdag 21 januari had Kees een dagje vrij genomen en gingen we gezellig met z'n drietjes op pad om het hele pakket aan papierwerk op het kantoor van Wereldkinderen in Den Haag af te geven.
Eerst even in Katwijk bij opa en oma langs, daar hebben we heerlijk genoten van een heeeele berg gebakken visjes en vervolgens op doorreis naar Wereldkinderen...



Lerato mocht het pakket met docu's dragen, maar hetwas zo'n stapel, dat ze het eigenlijk wat te zwaar vond, vooral die trap op... Maar papa is gelukkig heel sterk en die helpt wel.


Het was voor ons wel weer heel bijzonder om naar het kantoor van Wereldkinderen te gaan. De laatste keer dat we hier zijn geweest was voor het afreisgesprek, twee jaar geleden. Toen hadden we net het bericht gekregen dat er een heel klein meisje in Zuid-Afrika op ons wachtte, ze heette Lerato...
             
                                    'Zo, ik heb even geregeld dat ik een broertje of zusje krijg...;-)'

Weer in de auto, op weg naar Gouda. Nichtje Ruth vierde haar derde verjaardag, dus dat betekent groot feest en...taart eten!
                           

                        
                        Lekker stel!

Deze feestelijke dag hebben we afgesloten met patatjes eten. Heerlijk, ook papa en mama kunnen hier altijd nog van genieten ;-)).
De papieren zijn de deur uit. Ons werk is klaar en nu....nu wordt het wachten...
Eerst zullen we bericht krijgen van Wereldkinderen of alles in orde is en dat het pakket verzonden wordt naar Zuid-Afrika.